Incasso onmogelijk, dan maar gijzelen!

Incasso onmogelijk, dan maar gijzelen!

In een beschaafd land als Nederland heeft de rechter in geschillen het laatste woord. Als partijen er niet meer uit komen, moet de zaak aan de rechter worden voorgelegd en die beslist. Is de uitspraak (na evt. hoger beroep of cassatie) eenmaal onherroepelijk, dan moet die nageleefd worden. Zo niet, dan verschijnt de deurwaarder ten tonele en wordt beslag gelegd op de bezittingen van de schuldenaar. Als dan nog niet wordt betaald, kunnen die bezittingen vervolgens openbaar worden verkocht.

Zo gaat dat bij geldvorderingen. Tenminste, als er wat is waarop de deurwaarder beslag kan leggen. In veel gevallen is dat niet zo. Nadat diverse beslagen zijn gelegd, blijkt bijv. dat uw debiteur in een leaseauto rijdt, dat alle inboedel op naam staat van zijn partner (hij is niet getrouwd of er zijn huwelijkse voorwaarden) en dat hij bij de bank gebruik maakt van kredietruimte en geen positief saldo heeft. Staat u met lege handen of is er nog een laatste optie? Wat kunt u nu nog doen?

U mag in ieder geval niet over gaan tot eigenrichting, dus het recht in eigen hand nemen. Laat staan dat u uw debiteur mag ontvoeren of hem het geld met geweld afpersen. Dat zijn strafbare feiten die ten strengste verboden zijn. Toch heeft de wetgever voor zo’n situatie een laatste drukmiddel in het leven geroepen dat associaties oproept met ontvoering en afpersing: de tenuitvoerlegging bij lijfsdwang, ook wel gijzeling genoemd, art. 585 en verder Rv. Dus toch een vorm van eigenrichting? Nee, want alleen de Kort Geding-rechter kan dit dwangmiddel opleggen en het kan slechts uitgevoerd worden door de krachtige arm van politie en justitie: uw schuldenaar wordt in hechtenis genomen en belandt in het gevang.

Dit kan zeker niet in alle gevallen, sterker nog, dit drukmiddel is nu juist niet bedoeld voor geldvorderingen. De gedachte daarachter is, dat voor dergelijke vorderingen verhaal moet worden gezocht in de vermogenssfeer. Voor de enkele onwilligheid om te betalen, moet iemand in principe niet gegijzeld kunnen worden. Er zijn echter enkele uitzonderingen. Als het gaat om de verplichting tot betaling van een geldsom aan een derde, waarbij u belang heeft (bijv. betalingen aan de bank op een schuld waarvoor u aansprakelijk bent), dan kan de wederpartij die dit nalaat daarvoor ook gegijzeld worden. En verder heeft de wetgever voor alimentatieverplichtingen uitdrukkelijk bepaald dat gijzeling mogelijk is. Men had daarbij vooral de alimentatieplichtige op het oog die zich aan geregelde arbeid onttrok, telkens van werkgever wisselde om aan loonbeslag te ontkomen of een eigen onderneming voerde met behulp van kredietruimte van de bank (waarop geen beslag gelegd kan worden) en/of aanwezige vermogensbestanddelen op naam van derden zette.

Iemand met dergelijke schulden kan in gijzeling worden genomen. Daarvoor is dan naast voldoende belang nog wel vereist dat aannemelijk is geworden dat de toepassing van een ander dwangmiddel (zoals beslag) onvoldoende uitkomst biedt en dat het voor de schuldenaar niet onmogelijk is om te betalen (het moet dus gaan om een onwillige debiteur). Een voorbeeld van een dergelijke zaak vindt u in de uitspraak van het Hof ’s-Hertogenbosch van 19-8-2014, https://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:GHSHE:2014:2822

Heeft u op iemand een vordering tot een doen of nalaten (anders dan het rechtstreeks aan u betalen van een geldsom) of tot betaling van alimentatie en heeft beslag leggen niets opgeleverd terwijl uw debiteur (aantoonbaar!) wel de nodige middelen heeft om vrolijk verder te gaan, dan is het tijd voor een Kort Geding met de inzet om hem te gijzelen. Wij zijn u daarbij graag van dienst!

Wat is het beste moment om een vordering ter incasso aan te bieden?

Hoe snel ga ik achter een debiteur aan jagen d.m.v incasso zonder dat ik de relatie verpest? Ze betalen vast binnenkort wel, toch? Ze hebben altijd nog betaald; wel wat later maar het kwam wel. Laat ik ze maar niet opjagen, ze hebben het al lastig…Welke factuur betaal je zelf direct? Waarschijnlijk van die bedrijven of instanties waarvan je weet dat zij strikt zijn in de afspraken. Waar doe je goed aan? Uiteraard is je eigen gevoel hierin belangrijk, echter gaat het om duidelijk zijn. Je spreekt een product/dienst af tegen prijs/tarief X, levering op moment Y met betalingsvoorwaarden Z. Als we het ermee eens zijn, moet iedereen zijn verplichtingen na komen. Hierin is willekeur niet handig.

Incassobureau – welke mogelijkheden bieden ze mij?

De mogelijkheden die een incassobureau kan bieden, zijn over het algemeen wel bekend. Echter, het is niet alleen belangrijk wat ze doen, maar ook wanneer ze het doen. Laat je van tevoren informeren. Wat zijn de mogelijkheden in jouw zaak en hoe kijkt een incassobureau er tegenaan? In overleg bepalen wat de beste strategie is. Maar er zijn meerdere redenen om in zee te gaan met een incassospecialist. Een dergelijke specialist handelt namelijk puur zakelijk en laat emoties geen enkele rol spelen. Handelen uit woede of irritatie wordt hierdoor voorkomen. Dat zou de broze relatie met de debiteur natuurlijk niet ten goede komen. De kans op een goede en vooral vreedzame afloop wordt alleen maar kleiner. En vergeet niet: als je te laat je product of dienst levert, zullen zij snel in de telefoon klimmen. Dit vind je waarschijnlijk logisch; dan mag je ook verwachten dat zij op tijd betalen en als dit niet gebeurt je vervolgstappen zet (maak deze duidelijk op de factuur of aanmaning).

Raadpleeg incassobureau in een vroeg stadium

Je debiteur heeft wellicht nog meer schulden openstaan. Wacht je lang met het nemen van maatregelen, dan loop je de kans onder op de stapel te belanden. Wat is dan je lot? Dan komt het verhaal van die kale kip weer om de hoek kijken. Want als er geen geld is, zal er niet worden betaald. Hoe hard je ook schreeuwt, hoeveel brieven je ook stuurt. Het is wellicht een ietwat vreemde vergelijking, maar sommige debiteuren zijn net kinderen. Geef tijdig aan wat je van hen verwacht. Het schept duidelijkheid en blijkbaar heeft men daar behoefte aan.

Welke incassospecialist kan ik hiervoor inschakelen?

In principe kan elk incassobureau hiervoor worden ingeschakeld. Mits ze goed hun werk doen en kennis van zaken hebben. Van Loon Incasso Advocaten uit Veenendaal zich sinds 1975 hierin gespecialiseerd. De meerwaarde van Van Loon Incasso Advocaten is dat zij aansprekende resultaten boekt, snelle reactietijd en no cure no pay!

Debiteur – we zijn het bijna allemaal

De betalingsmoraal van de Nederlandse burger lijkt de laatste jaren veranderd. Schrikken we nog wel van een aanmaning van een incassobureau? Of kijken we niet eens meer op als de deurwaarder aanbelt? Vroeger schaamde je je dood, als een automatische incasso of betaling mislukte en er onverhoopt een betalingsherinnering op de deurmat plofte. Nu komt-ie op de grote hoop onder het motto: “Ik zal er volgende week eens naar kijken.” Zijn we gewend aan onze rol als wanbetaler? Het lijkt er wel op. En het is niet eens vreemd. Na het uitbreken van de crisis in 2008 is het voor velen lastiger geworden het hoofd boven water te houden en scharen we ons massaal onder de dubieuze debiteuren.

Betalingsmoraal verandert

Het ontvangen van aanmaningen is gemeengoed geworden. Zo lijkt het. In de samenleving is het meer en meer een geaccepteerd fenomeen. Uit cijfers is namelijk gebleken dat men niet koud of warm wordt van een bezoekje van de deurwaarder met een dagvaarding. In 2013 werden zo’n 200 duizend geschillen in aanwezigheid van een rechter beslecht. In 2012 was dat nog maar de helft. Blijkbaar vervullen we onze rol als debiteur met verve. Of het is desinteresse, of de situatie is dusdanig ernstig dat men simpelweg niet in staat is de rekeningen te betalen. Wat de reden ook is, het is opmerkelijk te constateren dat van een betalingsregeling – dit om de gang naar de rechter te vermijden – maar weinig gebruik wordt gemaakt.

De oorzaak zit ‘m ongetwijfeld in de crisisjaren die we net achter ons hebben. “Als je de centen niet hebt, kun je ook niet betalen”, zou Johan Cruijff mogelijk gezegd kunnen hebben. Echter verlegt de debiteur in die gedachtegang daarmee zijn probleem naar de schuldeiser die nu dat liquiditeitsprobleem dan maar moet dragen. Wat is er toch veranderd in Nederland en waar zijn onze morele principes gebleven?

Toch is het vreemd dat 155 duizend debiteuren niet wakker liggen van een bezoekje van de deurwaarder met de door ons en onze beroepsgenoten opgestelde dagvaardingen. Althans, dat zijn de woorden en constateringen van De Raad voor de Rechtspraak. De cijfers tonen zelfs aan dat de gang naar de rechter veel ‘populariteit’ geniet. Maar eigenlijk spekt de debiteur door te gaan procederen alleen onze portemonnee, aangezien we de zaken die we aanbrengen veelal ook winnen en de kosten daarmee voor de debiteur enkel oplopen.

Incassoproblemen – oplossing voorhanden

In welke situatie zit u? Bent u ook een debiteur? Hebt u ook problemen of heeft u een brief van Van Loon Incasso Advocaten ontvangen? Veel ellende is tegen te houden door tijdig en open te communiceren; door niet te reageren of het tot een procedure te laten komen, verdwijnt het probleem niet, in tegendeel het wordt enkel groter! De gedachte moet anders zijn, bijvoorbeeld: hoe kan ik – zonder dat ik direct de openstaande rekening moet betalen – een inbeslagname of rechtsgang tegenhouden? Vaak is een betalingsregeling eenvoudig te realiseren en voorkomt u onnodig veel extra kosten, die uiteindelijk toch betaald moeten worden. Het keywoord in deze is communiceren.

Van Loon Incasso Advocaten

Versterking van ons team

mr. H.G.J. (Lyon) Veldhuizen versterkt sinds 8 augustus jl. ons team. Hij is afgestudeerd aan de rechtenfaculteit van de Radboud universiteit te Nijmegen en heeft zijn kunsten al bij andere advocaten-kantoren laten zien.

Hij zal zijn kennis en vaardigheden met name gaan benutten voor het groeiende incassoproject van Van Loon Advocaten. Hij wordt de relatiebeheerder van onze incasso-cliënten en adviseert hen over de te volgen procedure en mogelijke (gerechtelijke) vervolgstappen en zal veelal incasso-dossiers inhoudelijk behandelen.

Lyon Veldhuizen is een ambitieuze jongeman die wil groeien tot een vaste waarde binnen ons kantoor. Naast het feit dat hij juridische/incasso-interesse heeft is Lyon sportief en ondernemend ingesteld.

Van Loon Incasso Advocaten

Incasso beter uitvoerbaar met behulp van social media

Het gebruik van social media zoals Twitter en Facebook blijft almaar stijgen. Zowel privé als zakelijk blijkt het een fantastisch middel om contacten te onderhouden of nieuwe zakelijke contacten aan te boren. Na enkele jaren van versturen en delen van onschuldige privéberichtjes is gebleken dat deze sociale netwerken ook voor andere doeleinden kan worden ingezet. Eén van die doeleinden is het traceren van wanbetalers. Op deze wijze lukt het schuldeisers steeds vaker de debiteur op te sporen en de onuitvoerbaar lijkende incasso alsnog doorgang te laten vinden.

Incasso regelen via Facebook

Het besef is nog niet helemaal doorgedrongen. Via met name Facebook zijn notoire wanbetalers eenvoudig te traceren. Schuldeisers zijn verbaasd over het gemak waarmee de onwelwillende klant via dit medium is op te sporen. De huidige generatie (en dan vooral de jongeren) zetten zonder enige schroom alle persoonlijke informatie online. Als je niets te verbergen hebt, hoeft dat geen probleem te zijn. Al is niet iedereen het daar mee eens. Maar dat is weer een andere discussie. Mensen melden op Facebook elk uur waar ze zijn, wat ze doen en hoe laat ze weer vertrekken naar een volgende afspraak. Ook de melding dat men voor 14 dagen naar Turkije vertrekt, zie je regelmatig terug in de diverse gesprekken die worden gevoerd. Voor crediteuren (en in sommige gevallen ook voor inbrekers) biedt dit enorme mogelijkheden.

Veel wanbetalers zijn – op welke wijze dan ook – vindbaar op internet. Schuldeisers horen en lezen via de social media waar de wanbetaler uithangt, wat hun manier van leven is en hoe zij hun geld spenderen. Een confrontatie is dus aanstaande. Doorgaans gebeurt dit (als de schuldeiser slim is, tenminste) op een voor de wanbetaler ongeschikt en pijnlijk moment. De wanbetaler bevindt zich bijvoorbeeld ergens met familie en kennissen op een locatie die achteloos gemeld is op Facebook, en voilà…daar is de schuldeiser. De huidige sociale netwerken kunnen op deze wijze een oplossing bieden voor particulieren en ondernemingen die nog een aanzienlijk bedrag te goed hebben.

Incasso en privacywetgeving

Veel schuldeisers of incassobureaus gaan nog een stapje verder. Het fenomeen Facebook biedt ons soms de mogelijkheid gesprekken te volgen die door anderen worden gevoerd. Dat maakt het eenvoudig om een openstaande schuld van betreffend persoon kenbaar te maken binnen een grote groep mensen. Dat kan er dus voor zorgen dat alle vrienden en kennissen op Facebook – je zult er maar 300 hebben – op de hoogte worden gebracht van jouw financiële handel en wandel. En als dat niet helemaal pluis is, dan weet iedereen in jouw nabije omgeving hoe het met jou gesteld is. Het is de vraag of het juridisch gezien rechtmatig is. Maar veel schuldeisers hebben hier lak aan en willen de incasso graag geïnd zien. De kans dat de debiteur je voor de rechter daagt, is tenslotte uitermate klein te noemen.

Kortom: voor dit soort doeleinden zijn social media uitermate geschikt. Maar alles valt of staat uiteindelijk bij de hoeveelheid informatie die de wanbetaler online zet. Zo lang men onverstandig omgaat met het publiceren van persoonlijke gegevens is het voor vele schuldeisers tamelijk eenvoudig hen op te sporen. De kans dat de langverwachte incasso van het openstaande bedrag alsnog plaatsvindt, is hiermee aanzienlijk gegroeid.

Debiteur koopt te veel op de pof

Het ‘op de pof’ kopen is een wereldwijd probleem. Is het slechts gemakzucht van de mens? Of is er meer aan de hand? Als je het sec bekijkt, is het een merkwaardig fenomeen. De debiteur koopt een product of dienst, terwijl men op dat moment niet over de financiële middelen beschikt om het beoogde aan te schaffen. Waarom koopt men op de pof? Wat drijft zo iemand? En wat ook interessant is om te weten: waar komt het vandaan, wat is de bakermat van deze verontrustende manier van aankopen doen?

De oorsprong van ‘op de pof’
Om achter de oorsprong te komen raadplegen we de site van Het Genootschap Onze Taal. Dat is de organisatie die jaarlijks het Dictee der Nederlandsche Taal van tevoren checkt. Een gerenommeerde organisatie dus. Wat zeggen zij over deze uitdrukking? Een pof wordt taaltechnisch gezien als een klap of een stomp. Daarom stellen zij: “Op de pof betekent oorspronkelijk: zoals je doet, als je er maar een slag naar slaat.” Zij geven aan dat dat vrij vertaald kan worden naar ‘op goed geluk’. De verkopende partij verlangt geen directe betaling en hoopt maar dat de betaling in een later stadium wel geschiedt.

De Verenigde Staten als bakermat
Er zijn natuurlijk landen die de kroon spannen en waar het ontbreken van een creditcard haast uit den boze is. In de Verenigde Staten is dat het geval. Zij worden wereldwijd gezien als een hardnekkige debiteur. Niet dat zij bewust wanbetaler willen zijn. Nee, dat niet. Maar daar wordt zo wat bijna alles gefinancierd met geleend geld. We kennen de beelden van enkele jaren geleden. Leegstaande huizen, omdat Amerikanen hun huur of hypotheek niet meer kunnen betalen. Maar wel: creditcard hier, creditcard daar. Vanaf de eeuwwisseling leven de Amerikanen al op de pof. Wellicht daarvoor ook al. Maar de tijden van hoogconjunctuur tot 2008 – het moment waarop de bankencrisis in Amerika ontstond – hebben dit fenomeen alleen maar aangewakkerd. Het is dus niet alleen de consument die van alles op krediet koopt. Nee, de Amerikaanse overheid doet doodleuk mee.

De Nederlandse consument als debiteur
Het is inderdaad gemakkelijk om nu te kopen en pas te betalen in 2015. Leuk, toch? Het is prettig dat de mogelijkheid bestaat, maar de kunst is er verantwoord mee om te gaan. Hoe zit dat in Nederland? De mogelijkheid om op krediet te kopen wordt ons massaal door bedrijven aangeboden. Dat kun je ze niet kwalijk nemen. Bedrijven nemen op deze wijze bij de consumenten een drempel weg, waardoor zij sneller overstag gaan en hun aankoop verrichten. Het innen van het openstaande bedrag komt later wel, al dan niet aangevuld met incassokosten, rente en/of administratiekosten. Willen we dit tegengaan, dan is onze eigen rol toch wel van belang. Maar blijkbaar is het moeilijk om ‘nee’ te zeggen en gewoon aan jezelf toe te geven dat je even het geld niet hebt.

Bron: onzetaal

Incasso verkeersboetes stuk ‘klantvriendelijker’

Het klinkt wat ironisch. In hoeverre kun je het betalen van een verkeersboete klantvriendelijk maken? Toch doet de politie in samenwerking met het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB) haar best. De laatste jaren is er nog al wat geklaagd over de incasso van verkeersboetes. Het is niet eens zozeer de hoogte van het te betalen bedrag waarover gemopperd wordt. De onvrede richt zich meer op de ouderwetse manier- via de acceptgiro – waarop het verschuldigde bedrag moet worden betaald. Ten tweede was het ontbreken van bewijsmateriaal (beelden van de flitscamera) een doorn in het oog. En ten derde kon betreffende boetebedrag nimmer in termijnen worden betaald. Met de website www.mijnpolitie.nl verdwijnt voor velen een hoop ergernis.
Beelden vertellen alles

Laat automobilisten, fietsers en voetgangers direct weten welke overtreding is begaan. Dat moet de insteek van de politie zijn geweest. Voor de verkeersovertreder is het nu mogelijk via bovengenoemde site flitsfoto’s op te vragen. Alle twijfel omtrent een vermeende overtreding kan ter plekke worden weggenomen. “Dat kan niet. Op die plek ben ik helemaal niet geweest.” Het is een primaire reactie die we vaak horen op het moment dat die vervelende bekeuring op de deurmat ploft. Achteraf blijken we schoorvoetend hebben moeten toegeven, dat we op dat tijdstip toch op die plaats zijn geweest en inderdaad even maling hadden aan dat rode verkeerslicht.

Incasso verloopt veel soepeler

Wat is de achterliggende gedachte van deze insteek? Het zal uiteindelijk moeten leiden tot een vlottere incasso van het boetebedrag. Als beelden je vertellen dat de overtreding daadwerkelijk is begaan, gaat men sneller over tot betaling. Althans, dat is de verwachting. Heb je deze beelden niet tot je beschikking en twijfel je zelfs over de betreffende bekeuring – en wie heeft dat nooit gedaan? – dan ben je eerder geneigd de bekeuring voorlopig terzijde te schuiven. “Die ga ik echt niet betalen”, wordt dan vol bravoure geroepen. Ook wordt verondersteld dat de incasso’s nog sneller verlopen op het moment dat men de mogelijkheid heeft direct via iDeal te betalen. De politie heeft blijkbaar ingezien dat je het ‘de klant’ gemakkelijker moet maken.

Bovenstaande service – de zogenaamde BoeteVolgService – wordt verleend door diverse politiekorpsen. Momenteel is het zo dat nog niet alle politieregio’s in Nederland hieraan meedoen. Het is echter wel een prima opstap voor een in zijn algemeen klantvriendelijkere benadering van de verkeersovertreder. Beelden kunnen worden opgevraagd, boetes kunnen worden via iDeal en in sommige gevallen kan zelfs de boete in termijnen worden voldaan. Om te weten om je in aanmerking komt voor een termijnbetaling, kan de site van het CJIB worden geraadpleegd.

Onterechte incasso – wat te doen?

Onverhoopt kan het gebeuren dat je een bekeuring ontvangt waar je daadwerkelijk niets mee van doen hebt. Je bent nooit op ‘plaats delict’ geweest en zal er waarschijnlijk ook nooit komen. En toch heb je schijnbaar – althans, dat stelt het CJIB – op die betreffende plek een verkeersovertreding begaan. Wat te doen als je het écht niet eens bent met betreffende betaling of incasso? Neem eens contact op met Van Loon Incasso Advocaten.

Bron: www.mijnpolitie.nl

Plan B als de debiteur niet betaalt

Plan B. Waar hebben we het vaker gehoord? Volgens mij is Brazilië de plek waar deze term momenteel veel wordt gebezigd. Bondscoach Louis van Gaal is in optima forma als hij oreert over plan A, plan B en het moment waarop je het moet inzetten. Leuk en interessant om zijn gedachten te volgen of dat in ieder geval te trachten. En los van het WK in Brazilië is het in ieder geval nuttig om een alternatief achter de hand te hebben. Hebben bedrijven in de incassobranche ook een plan B? Of concreet gezegd: welk alternatief ligt er klaar op het moment dat een debiteur niet over de brug komt en de factuur niet wordt betaald?

Positieve benadering van de debiteur

Plan B is een populair onderwerp op het werk bij de koffieautomaat. Louis heeft het voor elkaar. Toch zijn er schijnbaar genoeg bedrijven in diverse branches die zoiets niet achter de hand hebben ten aanzien van betalingsgedrag van hun debiteuren. Blijkbaar is het menselijk pas te gaan nadenken over een alternatief als financiële zaken niet lopen zoals gewenst en de betalingen uitblijven. Eén alternatief om een beter betalingsgedrag te bewerkstelligen, wil ik uitlichten. En dat is een duidelijke en positieve benadering van de debiteur. Niet dat we hem korting moeten geven, als hij zijn factuur op tijd betaalt. Nee, dat gaat wellicht te ver. Maar misschien is het een goed idee om ook ons eigen gedrag eens onder de loep te nemen.

Ik kan me uw eerste reactie wel voorstellen. “Het is allemaal leuk bedacht. Moet ik mijn gedrag veranderen, omdat hij weigert te betalen?” Toch kan een positieve benadering helpen. Het is belangrijk om reeds in de voorbereidingsfase duidelijk met de klant te communiceren en gemaakte afspraken vast te leggen. Dit geeft echter niet de zekerheid dat de klant in een later stadium netjes de factuur gaat betalen. Mochten er nadien problemen zijn omtrent de betalingsverplichting, blijf dan op een normale wijze in gesprek met de debiteur. Het heeft als voordeel dat je als schuldeiser op de hoogte blijft van hetgeen er speelt bij de andere partij. Uiteindelijk is het aanbieden van een betalingsregeling een optie die doorgaans zeer wordt gewaardeerd. Een ander prettig aspect van een betalingsregeling is, dat je niet onnodig zit te wachten op iets wat toch niet komt. Dat scheelt een hoop ergernis.

Als ondernemer is het wenselijk hierover eens van gedachten te wisselen met een erkend incassobedrijf. Hoe benaderen zij een debiteur? Wat vinden zij van zo’n positieve benadering? En is die benadering toepasbaar in uw onderneming? Neem gerust vrijblijvend contact met Van Loon Incasso Advocaten. Wij hebben no cure no pay incasso als een erkend rechtsgebied en weten exact welke wegen ondernemers het best kunnen bewandelen om het betalingsgedrag van de debiteur op een positieve wijze te beïnvloeden.

Van Loon Incasso Advocaten, linker dan de rechter!

Incasseren openstaande rekeningen blijft lastig

Gek worden we ervan. De automatische incasso die steeds maar niet lukt. En aan een ‘vrijwillige’ betaling wordt ook geen gehoor gegeven. Als oprechte ondernemer doe je je best jouw bedrijf draaiende te houden. Het valt niet mee in deze tijd. De opdrachten zijn schaars. Maar desondanks is het je met kunst- en vliegwerk toch gelukt de toko operationeel te houden. Hard werken en eerlijk ondernemen. Dat is waar je trots op bent. Maar doet de ander dat ook? Betaalt elke opdrachtgever op tijd je openstaande facturen? En wat als sommige factuurbedragen helemáál niet worden betaald? Daar sta je dan met je goed fatsoen. Ondernemen is niet altijd leuk.

Incassoperikelen – elke ondernemer heeft er last van

Voor menig ondernemer kan dit fenomeen zomaar de nekslag zijn. Ondernemend Nederland heeft voor 2014 als doel gesteld openstaande facturen sneller te innen. Op welke manier dan ook. Zo’n 33 procent ziet daarin de grote uitdaging. Dat zegt een onderzoek dat is uitgevoerd door een van de grotere incassobureaus in Nederland. Ondernemers verwachten dat daarmee de meeste financiële sores verholpen kunnen worden. Natuurlijk kijken ondernemers kritisch naar de mogelijke kostenbesparingen binnen hun eigen bedrijf. Echter, de meeste winst (hoe ironisch dit ook moge klinken) kan worden geboekt met het beperken van wanbetalingen.

Incasso na 90 dagen is niet meer realistisch

Gebleken is dat 55 procent van de openstaande rekeningen na 90 dagen niet meer te incasseren is. Het maakt een hoop duidelijk. Namelijk dat in West-Europa – daar heeft het betreffende onderzoek zich op gericht – de betalingsmoraal niet al te bemoedigend is. Maar liefst 37 procent van de totaalwaarde van alle verstuurde rekeningen wordt te laat betaald. Veel bedrijven zien in deze ontwikkeling een groot gevaar. Niet de wankele economische situatie wordt als boosdoener gezien voor de malaise van sommige bedrijven. Nee, het stelselmatig niet kunnen incasseren bij opdrachtgevers wordt voorlopig beschouwd als het grootste ondernemersrisico.

Is de oplossing nabij? Dat valt moeilijk te zeggen. Wel is duidelijk dat we spreken over een hardnekkig probleem. Een oplossing zou nabij kunnen zijn op het moment dat het gros van de bedrijven over genoeg financiële middelen beschikt. De betalingsstroom zou hiermee op gang kunnen komen, waardoor meerdere ondernemers gemakkelijker aan hun betalingsverplichting kunnen voldoen. De vraag luidt vaak: “Is het onwil of onmacht?” Of beter gezegd, is de debiteur financieel gezien in staat om de openstaande factuur te betalen? Dat blijft de discussie. Het is echter wel een discussie met nare gevolgen voor veel ondernemers.

Incasso 360 miljard niet mogelijk

Er valt nog genoeg te wensen, als het gaat om de betalingsmoraal van de West-Europeaan. Wat te denken van het vervelende sneeuwbaleffect dat hierdoor kan ontstaan. Als de ene niet betaalt, krijgt de ander het ook niet voor elkaar. Het is een gevaar dat niet te onderschatten valt. We wijzen vaak naar bedrijven in landen als Spanje, Portugal of Griekenland, maar zelf zijn we ook niet helemaal zuiver op de graat. In totaal hebben ondernemingen in geheel Europa, waaronder dus ook Nederland, in 2013 360 miljard euro moeten afschrijven op oninbare facturen. Tja, dan wordt ondernemen best lastig.

Bron:  deondernemer.nl

Incassobureau – van goudmijn tot kolenmijn

De economisch slechte tijden hebben de afgelopen tijd voor nogal wat reuring gezorgd. Lege beurzen, broekriem aantrekken, pas op de plaats. Dat waren de termen die de afgelopen zes jaar – en nu overigens nog – regelmatig de revue passeerden. Particulieren bezochten prompt de voedselbank. En menig bedrijf probeerde met allerlei kunstgrepen de boel draaiende te houden. De rekeningen stapelden zich op. Incassobureaus kregen het drukker en drukker en stonden regelmatig op de stoep bij debiteuren en wanbetalers. Voor incassobureau’s leken het gouden tijden te worden. Maar voor vele is het anders gelopen.

Incassobureaus floreren. Toch?

Bovenstaande stelling wordt nog immer beweerd. Maar de waarheid is weerbarstiger dan het lijkt. Waar menigeen sprak over een goudmijn voor dit soort bureaus, is de term kolenmijn meer op zijn plaats. Net als voor elk ander bedrijf is het ook voor incassobureaus lastig zich in deze tijd staande te houden. Het gegeven dat je het druk hebt met het innen van openstaande schulden, wil niet zeggen dat je op het eind van het boekjaar prachtige cijfers kunt overleggen. Het probleem is dat een incassobureau steeds vaker dient te plukken van de kale kip. Kortom: waar geen geld is, valt niets te halen Hoe goed je je best ook doet.

De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat de incassobranche zich een aantal jaren geleden genoeglijk in de handen wreef. Er leken mooie tijden aan te breken voor de incassobureaus. Maar in 2010 – toen speelde zich dit allemaal af – was het blijkbaar nog niet duidelijk dat de crisis ons zo hard zou treffen. Later kwam ook bij hen het besef, dat de crisis niet te groot en te omvangrijk moest worden. Want dan zouden ook zij worden getroffen door dezelfde malaise. En het gebeurde. Debiteuren wilden hun rekeningen wel betalen, maar konden het simpelweg niet. Tja, wat doe je dan? Nog een aanmaning sturen?

Veel incassobureaus leggen het loodje

Dat veel relatief nieuwe incassobureaus ermee ophouden, is geen slechte ontwikkeling. Het kaf wordt van het koren gescheiden. Hoe pijnlijk dat soms ook is. De laatste jaren zijn er te veel van dit soort nieuwe ondernemingen gestart. Het kon niet goed blijven gaan en de minder stabiele bedrijven bleken snel om te vallen. Dat is in elke branche het geval. Daar is niets vreemds aan. Vanaf 2001 heeft er bijna een verdubbeling plaatsgevonden als het gaat om bedrijven die zich bezighielden met het incasseren van openstaande schulden. De markt laat dit blijkbaar niet toe en doet ongemerkt haar werk.

Ook de aangepaste regelgeving in de incassobranche zorgt voor een schifting. Waar in het verleden geen regels bestonden voor het bepalen van incassokosten (en dat waren nu juist de bedragen die zo aantrekkelijk waren), werden deze aangescherpt waardoor het verdienmodel plots minder aangenaam bleek. De toekomst voor de beginnende ondernemer in deze branche zag er ineens minder rooskleurig uit. Concreet: vroeger werd doodleuk 75 procent van de hoofdsom als incassokosten in rekening gebracht. Nu mag men bij een bedrag tot 2500 euro maximaal 15 procent van het betreffende bedrag doorberekenen. Voor menig incassobureau – misschien is in dezen gelukszoeker een betere benaming – was de lol er toen snel af. De markt normaliseert zich en dat lijkt hard nodig.

Bron:  faillissementsdossier.nl